Menu

X Omdat je bent ingelogd zie je op deze pagina de berichten uit al je groepen. Alleen jij ziet deze informatie.

Buurtverhaal:

Wie kent hem niet: Joost Mutsaerts (2017)

Herman Gerrits
Gepubliceerd op 13 juli 2017


WIE KENT HEM NIET

Op deze plaats proberen we iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.

Dit keer Joost Mutsaers woonachtig in Wijchen aan de Kloosterakker. Hij werd geboren in 1941 te Tilburg. Hij is zoon van vader Joop en moeder Germaine. Hij heeft twee broers en twee zussen. Het betreft een ondernemersfamilie. Zijn moeder was O.K.-assistente.

HOE HET ALLEMAAL BEGON

De eerste jaren van het Lager Onderwijs volgde hij in Tilburg. Vanaf de vijfde klas ging hij naar de kostschool; St. Nicolaas aan de Begijnenstraat te Oss. Hierna bezocht hij het Bisschoppelijk College in Roermond, om vervolgens vijf jaar de Textielschool te Tilburg te volgen en af te ronden.

Dan breekt de tijd aan van de dienstplicht. Hij werd ingedeeld bij het 42e Pantser Infanterie Bataljon te Ermelo. Hier werd hij ook “getest” met de uitkomst “Geschikt voor de Dienstverlening”. Maar er speelde meer in deze ook politiek bewogen, zeg maar rustig crisistijd.

Hij moest hiervoor de keuze maken: 1) uitgezonden worden Nieuw Guinea, of 2) een langere diensttijd. Hij koos voor mogelijkheid 2 en voor de duur van 21 maanden.

GEZINSLEVEN

Joost leerde ondertussen zijn vrouw kennen. Greet van de Roer. Ze  trouwden op 20 juli 1967. Samen hebben ze twee kinderen Christianne en Indra. Dit huwelijk is ook vermeld in de uitvoerig beschreven stamboom van de familie vervat in een chique boekwerk. Beiden zijn zij nijvere typen, die moeilijk stil kunnen zitten en altijd wel bezig zijn al dan niet in verenigingsverband.

LOOPBAAN

In 1963 was er een vacature “gemeenteambtenaar” bij de Gemeente Wijchen. Joost solliciteerde en werd per 21 oktober aangenomen. Hij zou er zeven jaar in dienst blijven. In die tijd had hij nogal eens contact met “meester Hendriks” die naast zijn baan als onderwijzer ook nog eens voorzitter van de Woningbouwvereniging Mgr. Dr. Ariëns was. De huurcontracten werden ook nog op zijn privéadres getekend.

Per 1 mei 1970 werd de WBV zelfstandig functionerend in een deel van het huidige restaurant “Thuis bij Fien”. Fien Simon ook een ex-onderwijzeres had daar een boerderijtje van haar ouders geërfd met vooral schapen en ander vee en veel tuinwerk. De werkzaamheden hieraan gingen nogal eens ten koste van de ( minimale ) huiselijke regels/normen. Het personeel moest nogal eens zelf mee de bloemen en planten verzorgen. Later zou de woningbouworganisatie qua huisvesting via de Kruisbergseweg aan de Vijverlaan belanden. 

WONINGBOUWWERK

Dit is het werkterrein waarover behalve vertellen Joost nog wel een boek zou kunnen schrijven. Beginnend over de enorme vraag naar woningen. De Ratiobouw op Noord in 1963 /1964 waarin bijv. opgenomen de bouw van 210 woningen aan de Zwanensingel.

Met veel respect herinnert hij zich  aan collega en tevens opzichter Jan Jansen die de eerste full-time medewerker van de WBV was.

Vooral zorg besteden aan de eerlijke verdeling van de opdrachten aan de Wijchense aannemers met name Giesbers, Guelen, Jansen en Oosterhout. Het gebruik van de gele en rode bouwstenen waarover vele verschillende verhalen als uitleg de ronde deden. De enige en juiste uitleg was een opdracht tot bouw die uiteindelijk na veel perikelen toch in handen kwam van de WBV.

Het motto was “zoveel mogelijk bouwen in een zo kort mogelijke tijd”. Een voorbeeld vond bijv. in de wijk Kraaijenberg plaats waar 161 woningen werden gebouwd binnen 161 werkbare dagen.

Goedkoop bouwen? Een goed voorbeeld hiervan is de wijk Valendries waar gebouwd werd terwijl angstvallig werd gekeken naar de portemonnee van de potentiële bewoners.

Of het plan Homberg waar drie soorten gevels moesten komen met luifeltjes en lampjes.

De eerste paal die op 25 juli 1980 werd geslagen  voor de bouw van Wijchen-Zuid en wat niet goed afliep voor het bedrijf REIJNBOUW e.a.

Uitgangspunt is steeds geweest om de woningbouw voor Wijchen te behouden. M.a.w. de voorkeur voor Wijchense aannemers en onderaannemers

Met veel teleurstelling kijkt hij terug op het niet gerealiseerde originele plan  “Weegbree”. Daar was het plan ontwikkeld om de bewoners die in de Weegbree verbleven, en waarvan hun partners op zeer korte afstand gehuisvest werden op of in de onmiddellijke nabijheid, van de Weegbree,  gedurende een vooraf duidelijk afgesproken periode, overdag naar hun partner te kunnen laten gaan, en om ’s-avonds weer terug te laten keren

 

PLANNEN KLOOSTER TIENAKKER

Toch even vermeldenswaardig. Ondanks de wederzijdse beloften geen discutabele punten aan te halen. Een kwestie tussen enerzijds De Orde Franciscanessen, Gemeente Wijchen, Woningbouwvereniging Mgr. Dr. Ariëns, Stichting Volkshuisvesting Wijchen. Dit heeft jaren geduurd voor de uiteindelijke resultaten zichtbaar werden. Een bemiddelaar van het Ministerie van Volkshuisvesting heeft namens de Staatssecretaris  Heerema  hierin nog een rol vervuld. Een succes? Oordeelt u zelf.

BEWONERSCOMMISSIES

Met de komst van de plannen op Noord kwam ook de eerst Bewonerscommissie NOORD-VEENHOF “. Een nieuw fenomeen wat af en toe qua werkwijzen en gedachten hierover botste. Groeistuipen?  Alle partijen moesten er aan wennen. Landelijk bleek dit zelfs uit te groeien  tot een voorloperrol en als leidraad  te gaan fungeren. Joost heeft bij het werk wel positieve gedachten.

NEVENACTIVITEITEN

Medio 1970 heeft Joost vier jaar het Raadslidmaatschap van de Gemeente Wijchen bekleed namens de lijst Gerrit Jeurissen.

Vijfentwintig jaar is hij bestuurslid geweest van het Wit Gele Kruis ( later Kruiswerkver-eniging ). De tijd dat de contributie nog werd opgehaald aan de deur en handmatig in de administratie moest worden verwerkt.

Twaalf jaar was hij  bestuurslid van de “Federatie Dorpshuizen” een organisatie waaronder 72 dorpshuizen, inmiddels 158 MFA’s  vallen.  Hij vreest dat het aantal vrijwilligers,  door de vergrijzing van de hulpverleners, sterk zal teruglopen  wat dan ten koste gaat van het werk.

HOBBIES

Die heeft hij ook; lezen en fietsen.

Samen met Henk de Kleijn maakte hij in 2002 een fietstocht naar Santiago de Compostella.

Een pelgrimstocht waar tegenwoordig zo’n 140.000  bezoekers per jaar naar toe gaan. Een ding staat vast: “niet allemaal per fiets”. Over de reis hebben zij een reisverslag geschreven van 34 bladzijden en voorzien van foto”s.  Een tocht vol ontberingen: slecht weer,  veel klimmen, pech onderweg en noem maar op.  Een prestatie van formaat met een onverwachte ontvangst door beider echtgenoten en hun familie ter plaatse. Enige tegenvaller was geen “pelgrimscertificaat”. Niet alle stempels van de kerken en stadjes hadden zij opgehaald, en “regels zijn regels” volgens de mevrouw van  het certificatenbureau.

AFSCHEID

Mede als gevolg van de fusie met Woningbouwvereniging Kolping per 31 december 1999 en in eerste instantie ook met de Studenten Huisvesting en in overleg met de directies  van de organisaties in de Regio  ontstond TALIS.  De uitgangspunten waren hierbij “geen partijen  met verliezers”.  Kwam goed uit. Hij ging toch net met pensioen,

Bij zijn afscheid  kreeg Mutsaers  de “Zilveren Draagspeld”van de Gemeente Wijchen.

Reacties



Bekijk alle verhalen in je buurt »