Menu

X Omdat je bent ingelogd zie je op deze pagina de berichten uit al je groepen. Alleen jij ziet deze informatie.

Buurtverhaal:

Wie kent haar niet? Wies Streef (2017)

Herman Gerrits
Gepubliceerd op 12 juni 2017


Op deze plaats proberen wij iedere maand iemand centraal te stellen die op een of andere manier in de samenleving van Wijchen een begrip was en is.

Dit keer Wies Streef-Weijsenfeld woonachtig in Batenburg. Wies werd geboren in 1951 te Culemborg. Haar vader heet Huib en was productieleider bij kantoormeubelenfabriek Gispen in Culemborg en haar moeder Rie van Amstel lerares naaldvakken.

Zij heeft een jongere broer Paul.

HOE HET BEGON

Het Lager onderwijs werd in Culemborg gevolgd, gevolgd door de MULO. De H.B.S. die zij daarna volgde stond echter in Utrecht. Vervolgens ging ze de studie Westerse Sociologie aan de Universiteit van Utrecht en de specialisatie Onderwijssociologie aan de Universiteit van  Leiden volgen en afronden. Ze moest dus veel reizen want haar thuishaven inclusief haar latere baan in Wijchen bleef voorlopig Culemborg. Een mede stimulerende reden om tot deze keuze te komen was,  de studie Rechten van haar man Ad aan de Universiteit van Utrecht. Na twee jaar met hem  te hebben samengewoond trouwden ze in 1976.

In 1974 kwam ze min of meer toevallig in een sollicitatieprocedure terecht in Wijchen bij de Stichting  Scholengemeenschap Voortgezet Onderwijs Wijchen en Omstreken, een procedure die eigenlijk al liep voor andere kandidaten, maar ze mocht toch meedoen. Ze werd aangenomen…

Dit had grote gevolgen want om praktische redenen  moest er een auto komen vanwege het vele en aanzienlijke reizen woning/werk vv. en het zoeken naar woonruimte wat meer in de buurt van Wijchen was ook geen sinecure.

In 1979 werd die gevonden in Batenburg. Hoewel ze node veel goede vrienden en kennissen moest achterlaten, zou ze er weliswaar ook weer nieuwe terug krijgen. Want ze heeft het prima naar haar zin.

Het gezin zou drie kinderen en 2 kleinkinderen krijgen.

CREATIVITEIT

Wies is enorm creatief. Het begon met bloemschikken, maar eigenlijk is haar belangstelling voor alles achter bestaande creatieve zaken kleien schilderen, knippen plakken, knutselen,  zo uitgebreid dat ze geen grenzen kent. Als er nog geen workshop of cursus van is dan komt die er wel, want ze geeft hem eventueel zelf wel. Voor wat betreft het deelnemen aan tentoonstellingen, winterfairs  enz. schrikt ze niet terug. Ook activiteiten voor gehandicapten worden niet uit het oog verloren

Even hierbij  stilstaan doet haar realiseren dat ze dat al weer zo’n 25 jaar doet.

ONDERWIJSWERK

Aan de Scholengemeenschap  Wijchen heeft ze zo’n 10 jaar gewerkt. Een prettige werkomgeving met goede collega’s en een  prima kijk op de nieuwe ontwikkelingen in het onderwijs. Een school die niet stil wilde blijven zitten, maar oog heeft voor het belang van de leerling en zijn/haar toekomst.  Een drukke en, voor haar persoonlijk ook een zware tijd met, naast het zware thema onderwijs,  o.a. de geboorte van haar kinderen en een tijdelijke ziekte van haar man. Ze had daar te maken met tussen de 120 en 150 -collega’s. Een onderbouw met 12 eerste klassen en 12 tweede klassen.

Zij zou uiteindelijk, als gevolg van die omstandigheden, zelfs ontslag nemen. Iets waar ze nog steeds met weemoed op terugkijkt.

AMBTENAAR  HUWELIJKSZAKEN

In 1997 kwam er een vacature voor een “ambtenaar huwelijkszaken’ bij de gemeente  Wijchen. Haar aandacht werd hierdoor onmiddellijk getrokken Zij reageerde meteen en werd benoemd. Momenteel zijn ze met z’n drie trouwambtenaren en  wil zij  het graag blijven doen, want het is geweldig leuk om te doen met de mogelijkheid als je dat wilt, zo’n functie, naar eigen inzicht, nog meer gestalte te geven en  nog leuker  maken Zij heeft inmiddels al 8 jaren lesgegeven aan kandidaat-ambtenaren, die met dit werk geconfronteerd gaan worden. Aan de landelijke opleiding van de “Bestuursacademie “  in Utrecht.

WAT ZE NOG MEER DOET EN DEED

De inwoners van Batenburg kennen allemaal “Het Groentje” een schriftuur dat eenmaal per veertien dagen verspreid wordt onder de inwoners, en waar velen ook een bijdrage aanleveren in de vorm van kopy of het melden van wetenswaarheden.  In 2005 verscheen na veertig jaar de duizendste uitgave. Een jubileum en een feit om wat langer bij stil te staan.

Dat gebeurde dan ook want er kwam een verzameld werk onder auspiciën van Wies met op de omslag de namen van alle inwoners van Batenburg op dat moment. in willekeurige volgorde. Alleen de jongste en oudste inwoner zijn wel exact.

Een, ook voor de niet-inwoner, zeer  lezenswaardig boekwerk.

Een ander leesbaar feit.  “Batenburg Tweede Wereldoorlog 1940-1944”. Een uitgave uit  mei 2014 door “HET BATENBURGS ERFGOED” waaraan  Wies en nog zes personen een prachtige bijdrage leverden. Ronduit ook weer een prachtig feit om trots op te zijn.

Conclusie is wel je moet er de welwillende mensen voor hebben. Gelukkig is Wies  daar een van de steeds kleiner wordende groep van.

SAMENVATTING

Praten over de vraag. Zitten al die initiatieven en belangstellingen  in je of heb je dat van thuis meegekregen komt er geen duidelijk eensluidend antwoord. Een ruime belangstelling voor alles en iedereen om je heen, een kleine gemeenschap waarin je meedraait en die je zelf, voor zover nodig wel tot initiatieven brengt. De rol van het onderwijs niet te vergeten, en uiteraard gesprekken en uitwijdingen binnen je gezin en familie.

Wij hopen dat ze daar nog lang en gezond mee bezig kan zijn en wensen haar daarbij veel succes.

Reacties

Marianne 13 juni 2017
Geen stilzitter, maar een bezig bijtje! Knap hoor.


Bekijk alle verhalen in je buurt »